معناشناسی واژه‌های أجر، ثواب و جزاء در قرآن کریم

*  قرآن کریم (1373) مترجم: مکارم‌شیرازی، ناصر، قم: دارالقرآن الکریم.

1. ابن‌منظور الأنصاری، محمدبن مکر ابن‌علی (1414). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
2. آراسته، حسین جواد (بی‌تا). درسنامه علوم قرآنى. قم: انتشارات بوستان کتاب.
3. آیینه‌وند، صادق.، و نیازی، صادق (1379). معناشناسی اسماء الحسنی. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، 1(2)، 1- 18.
4. بیگی، همت (1392). پیوند آوایی معنایی واژگان «روح، ریح و ریحان» از منظر اشتقاق. ویژه‌نامه زبان عربی، -(88)، 32-35.
5. راغب اصفهانی، حسین‌بن محمد (1412). مفردات ألفاظ القرآن. محقق صفوان عدنان داوودی، بیروت: دارالشامیۀ.
6. شعیری، حمیدرضا (1388). مبانی معناشناسی. تهران: سمت.
7. طباطبائی، محمدحسین (بی‌تا). حاشیه الکفایه. قم: بنیاد علمی و فکری استاد علامه سید محمدحسین طباطبائی.
8. طبرسی، فضل‌بن حسن (1350). مجمع البیان. تهران: فراهانی.
9. فخارنوغانی، وحیده (1393). معناشناسی واژه احسان در قرآن کریم. فصلنامه پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن، 3(1)، 21- 32.
10. فراهیدی، خلیل‌بن احمد‌بن عمرو‌بن تمیم (1409). العین. محقق: المخزومی، مهدى.، و السامرائی، إبراهیم. قم: دارومکتبه الهلال.
11. فضیلت، محمود (1385). معناشناسی و معانی در زبان و ادبیات. کرمانشاه: انتشارات دانشگاه رازی.
12. مختارعمر، احمد (1385). معناشناسی. مترجم: سیدی، حسین. مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی.
13. نورسیده، علی اکبر.، فیض‎الله زاده، عبد علی.، و ماستری فراهانی، جواد (1392). معناشناسی چند معنایی واژه «ولی». پژوهشنامه نقد ادب عربی، 4 (1)، 151- 168.
14. نورمحمدی، احد (1395). مفهوم شناسی واژه فسق و حوزه معنایی آن در قرآن کریم. نشریه احسن الحدیث، -(1)، 27-34 .
15. همایی، غلامعلی (1390). مفردات قرآن مجید. قم: مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی.